De zondag van Booch 2010 werd geteisterd door de regen. Wat zeg ik? Regen? Het water spoot werkelijk uit de lucht! De term ‘waterval’ is daarom misschien wat beter op z’n plaats. Dat de tweede festivaldag relatief weinig bezoekers trok, is daardoor niet eens zo opvallend.
De vele regen heeft voor flink wat waardering voor zowel het publiek als de organisatie gezorgd. Ik vind het werkelijk fantastisch dat er mensen zijn die zich zelfs met dit hondenweer oppakken en zich op een (gratis) festival zeiknat laten regenen. The Heavy-frontman Kelvin Swaby onderstreepte dit. Hij gaf aan dat hij het ontzettend tof vond dat er toch nog een paar honderd man waren komen opdagen. Zelf zou hij zich nog tweemaal bedenken voordat hij in een soortgelijke situatie naar een festival zou gaan.
Minstens zoveel waardering heb ik voor de organisatie. Deze bestaat voor het grootste gedeelte uit vrijwilligers en je moet behoorlijk gemotiveerd zijn om met zulk weer niet af te zeggen of met een chagrijnig gezicht je job te doen. Ik werd echter keer op keer verrast dat eigenlijk iedereen enkel enthousiasme uitstraalde.
De stemming was dus prima en ook de acts maakten er een heerlijke zondag van. Annotations of an Autopsy is binnen hun vakgebied ontzettend geliefd en dat bleek ook wel uit de bezieling van het publiek, al schrokken sommigen zichtbaar van de nogal hevige gitaar- en drumpartijen en het gruntachtige ‘gezang’.
Zij haalden opgelucht adem toen de namiddag werd ingewijd door Tommigun en Audiofeel. Beiden zetten een sterke show neer en laatstgenoemde liet nog maar eens blijken dat behoorlijk wat muzikaal talent in Zuid-Limburg te vinden is. Ik heb het al aangegeven in een eerder stukje, maar het is echt nog maar een kwestie van tijd voordat zij ook op de grotere festivals spelen. De aanstekelijke stem van David Plantaz kon de regen misschien niet stoppen, maar zorgde wel voor een lekkere danssfeer rondom het Bongerd-podium.
The Madd speelde goed op deze sfeer in. Deze jaren zestigesque groep uit Rotterdam is mij wel wat erg lief en soft, maar viel toch bijzonder goed in de smaak. Dat gold nog meer voor Merkan Taplak Orkestar. Sterker nog, door zijn optreden is hij bij menig toeschouwer waarschijnlijk doorgedrongen tot een van de leukste DJ’s van dit moment.
Taplak is in staat om in z’n eentje een festival te laten swingen, maar samen met zijn, naar eigen zeggen Poolse, orkest is hij werkelijk een feestbom. Dat hij samen met een orkest optreedt, is eigenlijk kenmerkend voor zijn creativiteit. Hij kiest niet voor de doorsnee aanpak en zorgt ervoor dat het toch wel ontoegankelijke karakter van het DJ-genre totaal naar de achterkant gedreven wordt. De manier waarop Taplak bekende tunes combineert met elementen van onder meer traditionele Balkan-, wereld- en elektronische muziek spreekt enorm aan, waar je eigenlijke muziekinteresses ook liggen.
En dan was er natuurlijk nog The Heavy, de absolute klapper van Booch 2010. De Britten maakten er een fantastische show van. Het enthousiasme spatte er aan alle kanten vanaf. Zanger Swaby haalde de meest excentrieke danspasjes uit, dreef zijn stem tot het uiterste en verliet op een gegeven moment zelfs het podium om samen met het publiek te genieten van het verschrikkelijke weer. Hij toonde zich enorm betrokken bij alle bezoekers en liet samen met zijn band zien hoe talentvol ze zijn.
Weer een PRIMA stuk Sander. Complimenten. En hartelijk dank! Marc
Thanks, Marc!